Bir Garib Derviş

Şimdi durup soruyorum

Neden gönül dergâhına varamamışım.

Bir lokma, bir hırka, bir de hokka

Bu bozuk ahvali durduramamışım.

Sen ne edebilirsin deme, ne haddine!

Âlemler gizlidir derûnumuzda.

Ama nerede kaybettiğimiz yerler?

Neler bırakıp duruyoruz arkamızda?

Yine nisyana düştü zikrim?

Binlerce fikir üşüstü zihnime…

Seller aldı içimi tesbihim mahzun,

Hakikati perde perde setreylemişler.

Çıkıp sormuyor kimse de

Gidenler ötelere neyle gitmişler?

Koşuyor insanlar koşuyor kıyamete.

Bir çöplük şu dünya, saray vehmetmişler.

Ye, iç, gez, durma diyor bana da sesler.

Ne adice oysa, sayılı değil mi nefesler?

Sevmiyor zira nasihati nefsler.

Vakit akşama dönüverir birden,

Bir akşam vakti kadarmış ömür.

Âsam kırık, heybem delik.

Dünya bu, geçenlere gölgelik.

Gölgegelere takılmış bir garib dervişim,

Semavi ülkelere bir türlü gidememişim.

Her kul gibi dertli, her kul gibi âciz. Sermayem gitmek, sermayem yokluk.