Hayat Hayallerden İbaret

Ağır dumanlar altı kor ateş, içinde ben yanmışım.

Güzel insan, inada binmişim.

Hislerimi gizlemiş, âmâ olmuşum.

Kalp hep buruk, hep aynı söz.

Darmaduman hayaller içinde,

Gözyaşları sel olur apansız.

Hep aynı şarkı, aynı söz.

Hep aynı sen, aynı ben.

Kül tablası baş ucumda, içinde dumandan ibaret zehir.

Kaçıncı aranıştır bu bilmem.

Kaçıncı idam, kaçıncı intihar bilmem.

Ağlarım hep yolumun kuytu köşesinde.

Vakit tamam.

Şimdi ölüme sefer var.

Kelebeklerin ömrü, güllerin rengi, benim sevdam...

Habersiz sevdam.

İçinde sonsuzluğu taşıyan kitaptan alıntılarla yaşar.

Hakkını verdim, doya doya içtim çayından.

Geçtim kapılardan, odalardan.

Herşeyin farkına vardım ezelden.

Gökteki Yıldız’dan farksız bu beden.

Sormayın bana kim olduğumu,

Meçhule yelken açmış bir yolcuyum.

Yoldaşım tütünüm, sırdaşım yine ben.

Ateş ellerimde, katilim yine ben.

Şimdi kalkmış bana beni soruyorsun.

Seninle iyi, başkasıyla hep kötüyüm.

Yolumun sol tarafı hep puslu.

İçinde görülmez dost, düşman...

İçimde hisler puslu.

Bilinmez, kim doğru kim yanlış?

Yollarım hep mi sana çıkar?

Yoksa tek düşüncem sen misin?

Bugün yine sabaha kadar uyutmadı sen düşüncem.

Her yanım sen, sen bilmezken...

Güneş doğmak üzere, yine kalemim elimde, aklımda sen.

Yanımda yalnızlık, aklımda sen.

Güneş doğmak üzere, aklım hep sende.

Senin yerine de hissederim güneşin doğuşunu.

Bir dağ başında loş bir oda.

İçinde kokusuyla meşk eden sen.

Yanında şuursuzca seyreden ben.

Hayalden ibaret gecem.

Seni adamakıllı seviyorum,

Bunu sen de pekala biliyorsun.

Hayal et,

Çünkü hayat, hayallerden ibaret.