Hüzün Mabedi

Yeni ve yılgın gemilerin ayağı,

Bir felakete kapanmış yüzün.

Fırtına doğudan esiyor,

Kanatlarını açamaz hüzün.

Zemini titreten bir deprem midir,

Çırpınıyor mu canı damarın.

Dehlizde boğulan bir isimle,

Titreyen gamsız yanın.

Uykuya dalmış bu zaman bahar,

Yoksa dinleniyor mu sevinçlerin.

Şahlanıpta göğe çıkar mı celladı,

Hüzün mabedi gölgelerin.

Beni kıyıya götür ey serap,

Safkan niyetlerin hızı çiçeklere yetişsin.

Varamadığım sevda adlı sokak,

Düşen yaprağında güller yetişsin.

şiir

"Her şey insan için" düşüncesiyle yola çıkmış akmayan kanı mürekkep olup kalemden dökülmüş bir çocukl işçisi.