Şiir

Kafes

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 0
Kafes

Yine yüreğim dağlanıyor nedense?

Yanan bir yüreğin ateşi sarıveriyor yüreğimi..

Vesveseye düşüyorum, yoksa böyle sevilen ben miyim?

Tam da her şeyi savurmaya hazırlanırken, bu da neyin nesi?

Rabbim kimden korumak için yaratmış / kulun kafes içinde kıblesi / zap edilmezdi belki de yürek / olmasaydı kafesi / göğüs kafesi değil mübârek sanki göğün kefesi..

Tek manzarası var, yar yüzüne bakan...

seyredersin ordan...

Kimine gün olmuş gece kimi saraylar zindan..

Dar vakitleri sığdırır geniş zamanlarına..

Hele bir de selâmını beklediğin varsa, olur orada sultan..

Eyyüb'ün sığındığı mağara sanki, benim tam da şuram...

Kapılarını açıyor Yusuf denilen sultan..

Kaç mevsim solar çiçekler, kaç kışlar orada bahar..

Kafes bu işte! kimine zindan kimi orada ibrahim gibi kurban...ne diyeyim yar sana;

 Makâmı kafes-i aşk..miftahu ise deriiin bir âh

Etiketler
şiir Gönül kafes efendidergi

Yazar Hakkında

Yorumlar

  • 0 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap