Kıyamet

Bir münadi davet-i sürur eyler, etmezdin hiç icabet.

Meşgalen abestir, sanma pak eder seni yetmiş bin ab-ı dest.

Ah-u vah para etmez, ne de orda nedamet,

Mekan-ı deniyi mesken bil sen, asıl orda adalet.

Bir niyet ki tertemiz, sütten çıkma güya,

Al bak işte kısmet, neydi niyet?

Eyvah ki o ömürdü bir kısacık rüya,

Şimdi orda alev alev, yalana ettiği rağbet.

Değildir artık amir, asi olan azalara,

Dil, el ve ayakta hürriyet.

Bir bir sayarlar haşmetli muhataba,

Dilerken yer yarılsın, o sahte azamet.

Takırdar dişler, kol, bacak,

Gözleden fışkırır haşyet,

Cehennem kükrer ya Rab!

Dehşet üstüne dehşet!

Verilir defter soldan, mücrim kul çağrılarak,

Öyle bir kabus ki uyanışı felaket!

Yaş bitirir gözlerde doymaz yine ağlamak,

Ne verseler değerdi o kıymetli ihanet

Mezar taşıma, "hep yazdı ama yazar olamadı..." yazın