Salıncak
- Meryem Şıvğın
- 15 Kasım 2020 - 10:19
- 1 dk okuma süresi
- -
- 8
Salıncakta sallanan bir çocuk misali,
İzliyorum insanları.
Geçen anı, akan zamanı,
Yüzlerdeki ifadeleri...
Her seferinde
Aynı tempoda ilerleyişleri.
Doğaya, sevgiye, aşka...
Durup bakamadan hayata,
Akıp giden hayatları
Salıncakta sallanan çocuk misali,
İzliyorum akıp gideni.
Ne kadar eğlenceli olsa da
Can sıkıcı bu akışı.
Onlar beni görmüyorlar,
Ben ise sadece bakıyorum.
Bu oldukça normalleşen
Olağan dışılığa...
Onlar beni görmüyorlar,
Yanımdan geçiyorlar.
Belki çiğniyorlar cüsseleriyle beni,
Belki çarpıyor çökmüş omuzları bana,
Ama onlar beni görmüyorlar.
Ben ise sadece izliyorum.
Bu anlamlandırmaya çalıştığım
Anlamsızlığı...
Uyku ya da uyanıklık,
Gece ya da gündüz,
Duraksız, soluksuz...
Ya sonuç? Yokluk...
Elde kalan geride
Kalpte kalan senle.
Önceliklerinle değerin
Kalbindekilerle zamanın
Sonunda doluyor, bitiyor her anın.
Yorumlar