Sevmedin mi

Hani akşamın soğuğunda, gecenin karanlığında

Yalnız hissettiğin kalabalıklarda,

Ararken gözlerin onu en olmadık zamanlarda,

Sevmedin mi?...

Yağmurda ıslanan yüreğin sustuğunda,

Her yanı yakıp kavuran güneş içini ısıtmadığında,

Denizin dalgasında, ayakların kumda,

Aklın çölde bir yerlerde susuz kaldığında,

Özlemedin mi?...

Hasrete yakılan şiirler sıralanırken dudağında,

Umutlarını doldurduğun dualar avuçlarında,

Hüznün aynada, sen başka diyarlarda,

Gezmedin mi?...

Elinde kalem arzu hâlin yazdığında,

Duvarda asılı anılarına daldığında,

Gökyüzünde yıldızları bir bir saydığında,

Kar tanesi olup ateşe düştüğünde ,

Yanmadın mı?...

Bir sen olunca senden içeri,

Dönüp durup divane aşıklar gibi,

Ah edip sevinince varlığa,

Vah edip yerinince yokluğa,

Yunus olup haddin bilmedin mi?...

Fısıldar usulca kulağına solmaya yüz tutmuş yapraklar,

Giderken sevdiklerin, bağladın mı karalar?

Veda etmeye bulamayınca geçip giden zamanlar,

Ardından edilirken son dualar,

Üzerine toprak atılıp ölmedin mi?

Sahi söyle, gerçekten hiç sevmedin mi?

Okumak zaman ister, yazmak ise dolu bir yürek... Ben ise okudukça yazanlardanım...