Siyah Lekeli Beyaz Ceket
- Abdullah Kurt
- 31 Mart 2018 - 12:53
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Geçmişimin mirası beyaz bir ceketim
Astarı siyah ve bir cebi delik.
Ne koydumsa kaybettiğim cebim.
Boş ve hiçbirşeysiz.
Beyaz renkli ceketim.
Üzerinde sigara külü ve çay lekesi.
Herkesin beni tanımasını sağlayan lekeler.
Bilmeyenler beni lekelerimden tanır.
Ben yağmuru dinmeyen bir şehirde yaşıyorum
Ceketimin lekelerini yağmurla temizliyorum.
Bu yüzdendir hep yağmurda sokağa çıkıyorum.
Benim şehrim ve yağmur. Ceketim ve ben.
Ben en çok çay içerim.
Güneş hep ısıtır diye belki de.
Ben savruk saçları severim
En güzel rüzgar eser diye belki de.
Omuzlarım geniş değil ki yükleneyim
Ne zaman öleceğimi bilmiyorum sadece.
Konuşmayı sevmem bazen
Alevle korkutulduk diye çocukken.
Ben kalabalıklarda yazmayı severim.
Benim olanlardan olmayanlara giderim.
Tıkanmış bir trafik gürültüsü gibi gelir sesler.
Gülmek çok kolay, iki yanak esnemesi.
Ağlamak yürek kavrulması.
En zoru belki de duyguların.
Kalabalık içim benim, her geleni yakan.
Şiir yazmak aptal, şiiri yaşamak aşık işi
Her şiirde bir kişi.
Her şairin bir yazgısı,
Her aptalın bir delisi.
Yorumlar