Vaveyla

Kelimeler kaynıyor zihnimde,

Karınca yuvası misali...

Dağılıyor, hiç toparlanmayan düşünceler.

Bir umut besliyor içim.

Biliyor yıkılacak, yok olacak...

Ama bir umut ya işte...

Ne olduğu belirsiz bir boşluk,

Her şeyi bitirecek bir uçurum,

Uçmak için çırpınan kuş gibi,

Sudan çıkamıyor hayaller.

Acı bir tat olmalı ki dünyanın her an var olan ızdıraplı tadı.

Eksiğiz çoğu zaman, yarım ve yorgun.

Yarım kalmış kelimeler, yarım kalmış nefes gibidir.

Tamamlanamıyor bazıları, tamamlanılsa da tam anlaşılmıyor.

Fısıldamanı duymayan, bağırışına kulak asmaz dostum.

Mademki faydası yok iki kelamın,

Gözyaşını yüreğe gömüp feryat ile susmalı.

Çay feryattır yaralı olana,

Şifadır yorgun olana,

Ve yoldaştır elinden tutana...

Okur, yazar.