Yaşamak İçin

Turgut Hangül
14 Mart 2021 - 11:45

1 dk okuma süresi
-
0

Ateşin tutuştuğu yerden başlamıştı ötelerin hasreti.
Boyunduruğumuz altında tutamazdık hayatı.
Yine de yaşamı surlarla korumuştuk, niyedir bilmediğimiz düşmandan.
Bir parça umutla örmüştük duygularımızın mevzilerini.
Savunmamız insana karşıydı, silahı sivri dil olan.
Zaferi düşüncelerle kazanacağımıza inanarak,
İnce ince nakşetmiştik fikirleri yüreğimize.
Ölüm yoktu literatürümüzde.
Biz vardık ve hep biz olacaktık.
Rüzgar bizdik, yağmur biz ve bizdik ölüm, yok eden biz.
Grinin özü bizden gelirdi, kan bizden.
Hüznü biz yayardık dünyaya, küfrü biz.
Biz ebedin azılı düşmanı, sonsuzluğu arardık bedenlerde.
Barbarlığın mabedleri insanlığın içine kazınmıştı,
Her göz farklı görse de her yürek aynı acıyı işitirdi.
Barış için öldürmek, öldürmek için Barış’ın olmadığı bir dünya gerekliydi.
Savaşımız barış içindi kuşkusuz, ölenler zayiat, öldürenler kahraman...