Zihinlerdeki Mahzen
- Fatma Aydemir
- 27 Temmuz 2017 - 19:19
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Yaşam akıp gidiyor ömürden. Biz hep meşgûlüz. Gönül gözümüzü kapatıyoruz sımsıkı. Kalın ve kırmızı çizgiler çiziyoruz sözde özgür yaşamlarımıza. Çizgilerle yetinmedik. Bir de kalın duvarlar ördük. Şimdi karanlık dumanlar sarıyor etrafımızı. İşimizi Allah’a bırakmayışımızdan ötürü kendi hayallerimiz kendi duvarlarımıza çarpıyor. Beş vakit okunan ezan tek Hâkim’in Allah olduğunu haykırıyor hâlbuki.
Geldi geçiyor nice kervanlar, biz hâlâ duvarlarımız arasında bir garip esiriz. Zaman da yorulmaz. Durmadan işler. Dünya durmaz. Döndükçe dünya; yüreklerimiz şuursuzca güneşte kavrulup kurumaya mahkûm.
Her hikâyenin bir büyüsü, gizleri vardır. Çözülemeyen sırları, anlam verilemeyen gelgitleri vardır. İnsanın hikâyesinin çözülememiş sırları ise duvarları arasında gizlidir. İpin ucunu da duvarlara direnir ise yakalar. İnsan her şeye direnmiştir dünya denen mahzende. Ne çok direnişi vardır insanın? İnsan yeter ki yüreğine direnmesin. İnsanın yüreğine direnmesi ölüm değil midir?
Yorumlar